• آگهی های ویژه تدریس خصوصی



 

 افراد متفاوت دارای سلیقه, شیوه تفکر, استعداد و دیدگاههای متفاوت هستند. در یک جامعه انسانی به ندرت می توان افرادی را یافت که در بیشتر موارد دارای نقات اشتراک باشند. حتی دوقولوهای یکسان از این امر مستثنا نمی باشند. از اینروست که برنامهآموزش زبان در کلاسهای خصوصی باید متناسب با استعدادها و گرایشات زبان آموز باشد.

 کلاس خصوصی زبان انگلیسی باید کاملا پویا و متناسب با شرایط زبان آموز طراحی و برنامه ریزی شود که این امر مستلزم داشتن دانش روانشناسی و استعداد یابی توسط استاد زبان است. علی رغم اینکه زبان آموز باید دارای علاقه کافی برای یادگیری زبان باشد این وظیفه استاد است که در کلاس خصوصی زبان انگلیسی این شوق را در زبان آموز تا حد ممکن زنده نگه دارد. متاسفانه این سیستم در موسسات زبان آموزی به دلیل تعداد زیاد زبان آموزان چندان میسر نیست و استاد نمی تواند انرژی مضاعف در این مسئله بگذارد اما در یک کلاس خصوصی زبان انگلیسی استاد اشراف و وقت کافی برای این امر دارد. «استعدادهای متفاوت» همانطور که در مطالب قبلی هم ذکر شد در کلاسهای عمومی یک معضل محسوب می شود, اما در کلاس خصوصی زبان این گونه نیست, چراکه تمرکز آموزش بر روی یک یا دو نفر است.

 برای بالا بردن سطح پویایی و جذابیت در یک کلاس خصوصی زبان انگلیسی نکات ذیل می توانند مفید باشند:

 

در کلاسهای خصوصی زبان انگلیسی باید از سیستم تشویقی مناسب برای زبان آموز استفاده کرد. دقت کنید که تمام فعالیت های مغزی موجودات زنده بر اساس همین سیستم پاداش است. پس اگر خواهان تکامل هستید حتما از این روش استفاده کنید.( البته گاهی اوقات جریمه هم نتیجه مثبت دارد! )

 

با استاد خود بیرون بروید! یکی از تکنیک هایی که تاثیر بسیار زیادی می تواند بر روی زبان آموز داشته باشد تجربه بیرون رفتن بااستاد و گردش در شهر است, البته به زبان انگلیسی. واقعیت این است که اکثر افراد تا مدتها از صحبت کردن به زبان انگلیسی در ملا عام خجالت می کشند و یا واهمه دارند. البته این روش زمانی مناسب است که زبان آموز به سطح خاصی از اسپیکینگ رسیده باشد. یکی دیگر از نکات مثبت این روش این است که زبان آموز نقاط ضعف لغت و اصطلاحات را در سطح شهر کاملا حس خواهید کرد. این مورد هم فقط قابل پیاده سازی در کلاسهای خصوصی زبان است.

 

وقت خود را با نگاه کردن فیلم وسریال را در کلاس خصوصی زبان تلف نکنید و در عوض از زبان آموز بخواهید که فیلم های مرجع را در زمانی خارج از کلاس خصوصی به دقت نگاه کرده و در فرصتی مناسب نکات آموزنده فیلم را صرفا مرور کنید. فیلم ها به طور ناخاسته تاثیر آموزشی خود را بر زبان آموز خواهند گذاشت.

 

جلسات اول در تدریس خصوصی اهمیت دارد

  • مدرس باید در ابتدا هدف از تشکیل کلاس خصوصی را بداند. یعنی اینکه دانش‌آموز برای رسیدن به چه هدفی درخواست معلم خصوصی کرده است.
  • به عنوان مثال یک دانش آموز ممکن است در پی گرفتن نمره 20 از درس حسابان باشد.

    درحالی‌که دیگری برای گرفتن نمره قبولی در کلاس خصوصی شرکت کند.

  • معلم خصوصی باید در جلسه اول شناخت خوبی از شاگرد پیدا کند. این شناخت شامل سطح علمی دانش‎آموز در درس مربوطه و نی ویژگی‌های شخصیتی او می‌شود.
  • شناخت طرفین از همدیگر در کیفیت تدریس خصوصی در جلسات بعد بسیار اثر دارد.

تفاوت کلاس‌های گروهی

  • شناخت همه دانش‌آموزان در کلاس گروهی ممکن نیست. پس معلم باید چکار کند؟
  • معلم کلاس گروهی باید در جلسات اول با پرسیدن سوالات شفاهی و یا امتحان کتبی تعیین سطح را انجام دهد. با این کار در حقیقت میانگین سطح علمی کلاس را به دست می‌آورد. معلم نحوه تدریس خود را بر اساس سطح کلی کلاس بنا می‌نهد.
  • در کلاس گروهی نمی‌توان همه را راضی کرد. از طرف دیگر نمی‌توان مطمئن بود که همه درس را یادگرفته‌اند. تنها سلاح معلم در این شرایط امتحان است.

تعامل در کلاس

  • معلم خصوصی با ایجاد فضایی دلنشین و راحت، شرایط اولیه یادگیری را فراهم کند.
  • سیستم تعاملی بهترین نحوه تدریس در کلاس خصوصی است. به این معنی که استاد هر چند دقیقه یک بار با پرسیدن سوال، شاگرد را وادار به شرکت در بحث می‌کند.
  • اگر معلم خصوصی به تک گویی بپردازد، کلاس حالت خسته‌کننده‌ای به خود می‌گیرد.
  • البته مدرس هنگام سخن گفتن خودش نیز باید صدایش بالا و پایین شود.

اهمیت نمره درتدریس خصوصی

  • معلم خصوصی نباید قراموش کند که گرفتن نمره خوب از اهداف تدریس خصوصی است.
  • البته مدرس خصوصی زمان حضور در کلاس را می‌تواند به هر شکل صرف کند، اما مسئله نمره دانش‌آموزان و دانشجویان را فراموش نکند.

تدریس خصوصیچه مزایایی دارد؟

  1. در تدریس خصوصی رفع اشکال کامل صورت می گیرد.
  2. امکان پرسیدن همه سوالات و اشکالات در تدریس خصوصی فراهم است.
  3. در تدریس خصوصی توجه دانش آموز متمرکز تر از کلاس های گروهی است.
  4. طبق تجربیات، تدریس خصوصی منجر به بهبود نمرات دانش آموز می شود.
  5. در تدریس خصوصی اجازه پیشرفت و یادگیری عمیق و مفهومی فراهم می شود.
  6. باعث صرفه جویی در زمان می شود. زیرا تدریس خصوصی در منزل صورت می گیرد و زمان لازم برای رفت و آمد دانش آموز به کلاس را حذف می کند.
  7. در تدریس خصوصی انتخاب استاد با خودتان است و در صورت ناراضی بودن می توانید استاد را عوض کنید.

ایجاد تنوع و نشاط در تدریس خصوصی

  • یک معلم خصوصی موفق اجازه نمی‌دهد کلاس خصوصی خسته کننده باشد.
  • وقت استراحت برای خودتان و دانش‌آموزان را در مدت زمان کلاس خصوصی بگنجانید.
  • سعی کنید دانش‌آموزان را با سوال پرسیدن، درگیر کنید.
  • از امکانات کمک آموزشی مانند ویدئو و پاورپوینت استفاده کنید.

ایجاد رابطه موثر با شاگرد و پشتیبانی 

  • با شاگرد رابطه‌ای دوستانه برقرار کنید تا همیشه مشکلات خود را با شما در میان بگذارد.
  • سعی کنید خارج از زمان کلاس خصوصی نیز به صورت تلفنی در جربان باشید.
  • تلاش کنید حمایت و پشتیبانی خود را تا پس از امتحان ادامه دهید.

نقش جزوه در تدریس خصوصی

  • اساتید تدریس خصوصی باید جزوه دانش‌آموز را ملاک قرار دهند. این مسئله در مورد امتحانات مدرسه ضرورت دارد.
  • زمانی به سراغ منابع دیگر بروید که زمان کافی وجود دارد و جزوه درسی دانش‌آموز را کامل تدریس کنید.

توجه به زمان و مکان کلاس خصوصی

  • منزل شاگرد مناسب‌ترین مکان تشکیل کلاس خصوصی است.
  • اگر کلاس خارج از منزل است، نباید مسافت زیادی داشته باشد.
  • زمان برگزاری کلاس خصوصی را طوری تنظیم کنید که شاگرد خیلی خسته نباشد. مثلا بعد از مدرسه زمان خوبی نیست.
  • آمادگی شما هم برای کلاس خصوصی مهم است. زمان برگزاری کلاس را با خستگی خود هماهنگ کنید.

افزایش روحیه شاگرد درتدریس خصوصی

  • نقاط قوت شاگردان را پیدا کنید و به آنها روحیه بدهید. برای پیاده کردن بهترین روش های تدریس خصوصی به روحیه شاگرد نیاز دارید.
  • در صورتی که تنبلی مشاهده کردید باید بتوانید به شاگرد انگیزه مطالعه بدهید.
رای شروع کار تدریس در ابتدای کار سعی کنید از درسهایی که مسلط تر هستید شروع کنید و به تدریج که سابقه کار شما بیشتر شد سراغ درسهای دیگر بروید. در ابتدای کار دو یا سه درس را مد نظر قرار دهید و آنها را تدریس کنید. نکته مهمی که در کار تدریس باید مد نظر قرار دهید این است که در جلسه اول تدریس باید خیلی خوب ظاهر شوید. یعنی جلسه اول تدریس شما باید بهترین جلسه تدریس شما هم باشد. در غیر اینصورت شاگرد شما دیگر جلسات تدریس را ادامه نخواهد داد. اینکه سابقه تدریس ندارید و اولین بار است که تدریس می کنید و ... را جایی مطرح نکنید. حرفه ای عمل نموده و خوب تدریس کنید.

در 
جلسات تدریس و تدریس خصوصی با ظاهر خوبی حاضر شوید و تا جایی که می توانید کیفیت جلسات تدریس خودتان را بالا نگه دارید. مطلب دیگری که باید در شروع و آغاز کار تدریس باید در نظر بگیرید این است که سعی کنید مطالبی که در جلسات تدریس خصوصی ارائه می دهید مطالبی باشد که مد نظر شاگرد شما است. یعنی خودتان به صورت پیش فرض مسیری را در پیش نگیرید و همان مسیر را ادامه ندهید. در همان جلسه اول که دارید بهترین تدریستان را ارائه می دهید حین تدریس سوالاتی بپرسید تا هم سطح علمی شاگردتان را متوجه شوید و هم بفهمید که آیا مطالبی که ارائه می کنید را فهمیده است یا نه. شاید شاگر شما ترجیح می دهد که شما مسئله حل کنید و شما کلا درس می دهید!

مهمترین بحثی که در کار تدریس و 
تدریس خصوصی شاید مد نظر شما باشد این است که اصلا چگونه شاگرد جذب کنیم؟ حق با شما است. آموزشگاهها معمولا از مدرسان خودشان شروع می کنند و اگر ظرفیت آنها تکمیل شد به شما شاگرد می دهند و آن هم در ابتدای کار با حق التدریس بسیار کم. ممکن است آنقدر تقاضای تدریس هم توسط مدرسین زیاد باشد که هیچگاه برای کلاس با شما تماس نگیرند. 
الگوي تدريس چيست؟ 

الگو، معمولاً به نمونه کوچکي از يک شيء يا به مجموعه اي از اشياي بيشمار گفته مي شود که ويژگيهاي مهم و اصلي آن شيء بزرگ يا اشياء را داشته باشد. الگوي تدريس، چهارچوب ويژه اي است که عناصر مهم تدريس در درون آن قابل مطالعه است. انتخاب يک الگوي تدريس، بستگي به نوع آگاهي معلم از فلسفه و نگرشهاي تعليم و تربيت خواهد داشت.
تدريس يک فرآيند است و فعاليتي است که در داخل يک الگو صورت مي پذيرد، الگوهاي تدريس متعددي توسط صاحبنظران معرفي شده اند که به مهمترين آنها اشاره خواهيم کرد. 

الگوي عمومي تدريس (general teaching model) 

اين الگو، توسط "رابرت گليزر" در سال 1961 مطرح شد که در 1971 توسط "راجرز" و "رابينسون" بسط داده شد.
در اين الگو، فرآيند تدريس به پنج مرحله تقسيم مي شود: 
1) تعيين هدفهاي تدريس و هدفهاي رفتاري: معلم بايد هدفهاي تدريس خود را به صورتي عيني و قابل اندازه گيري تعريف و مشخص کند. 
2) تعيين رفتار ورودي و ارزشيابي تشخيصي: اصطلاح رفتار ورودي در اينجا منعکس کننده کليه يادگيريهاي گذشته فراگيران، تواناييهاي عقلي، وضع انگيزشي و برخي عوامل اجتماعي و اقتصادي مؤثر در يادگيري و ميزان رشد آنان است. 
3) تعيين شيوه ها و وسايل تدريس: در اين مرحله معلم با آگاهي از شرايط و موقعيت آموزشي يکي از روشها مانند روش سخنراني، آزمايشي، آموزش انفرادي و ... را انتخاب کند و وسايل تدريسي را نيز با توجه به مفاهيم و شرايط و ويژگيهاي فراگيران را برگزيند. 
4) سازماندهي شرايط و موقعيت آموزشي: معلم بايد قادر باشد که با ابتکار و خلاقيت، حداکثر استفاده از امکانات موجود، در امر تدريس و تحقق اهداف آموزشي را ببرد. 
5) ارزشيابي و سنجش عملکرد: معلم در اين مرحله علاوه بر ارزشيابي هاي معمولي مي تواند عملکرد شاگردان را در موقعيتهاي متعدد، مانند انجام دادن پروژه، شرکت در فعاليتهاي آموزشي و ... را ارزيابي کند و در صورت عدم موفقيت با توجه به نتايج ارزشيابي به ترميم و اصلاح مراحل قبلي الگو اقدام کند. 



تعريف روشهاي تدريس 

از مراحل مهم طراحي آموزشي، انتخاب روش تدريس است. معلم بعد از انتخاب محتوي و قبل از تعيين وسيله، بايد خط مشي و روش مناسب تدريس خود را انتخاب کند. به مجموعه تدابير منظمي که براي رسيدن به هدف، با توجه به شرايط و امکانات اتخاذ مي شود "روش تدريس" گويند. 


انواع روشهاي تدريس 


روش نمايشي ( نمايش علمي ) / روش آزمايشي (آزمايشگاهي) 

اين روش بر مشاهده و ديدن استوار است. افراد مهارتهاي خاصي را از طريق ديدن فرا مي_ گيرند. بعنوان مثال معلم در کلاس درس تصميم دارد کار کردن با يک وسيله را به دانش آموزان ياد دهد که از طريق اين روش مي تواند عمل کند. مهمترين حسن اين روش، به کارگيري اشياي حقيقي و واقعي در آموزش است و بيشتر براي درسهايي که جنبه عملي و فني دارند کاربرد دارد. 

مراحل اجراي روش نمايشي 

1- مرحله آمادگي: 

معلم بايد هدف از تدريس را دقيقاً مشخص کند و امکانات لازم را از قبل فراهم نمايد و از سالم بودن آن ابزار اطمينان حاصل کند. 

2- مرحله توضيح: 

معلم قبل از انجام تدريس، بايد اهداف تعيين شده را براي شاگردان به وضوح بيان کند، نحوه و علت انجام دادن عمل را توضيح دهد و سوالاتي را که انتظار دارد شاگردان در پايان تدريس، پاسخ دهند را مطرح کند که باعث جلب توجه شاگردان شود. 



3- مرحله نمايشي: 

معلم بايد روش صحيح کار و مراحل آن را به نمايش بگذارد و بعنوان مثال فرآيند کار يک موتور ديزل را به دانش آموزان توضيح دهد. 

4- مرحله آزمايش و سنجش: 

بعد از احراي مراحل بالا، معلم بايد از دانش آموزان بازخورد دريافت کند تا متوجه شود که دانش آموزان موضوع را فهميده اند يا نه ( مهارت لازم را کسب کرده اند يا نه؟) و در صورت بروز مشکل، معلم نقايص را برطرف نمايد که با پرسشهاي کتبي يا شفاهي مي تواند به اين موضوع دست يابد. 



محاسن و محدوديتهاي روش نمايشي 

از محاسن اين روش مي توان از به کارگيري اشياي حقيقي و واقعي نام برد. اين روش، در مدارس فني که اغلب با ماشين آلات سر و کار دارند، و وسايل کار بسيار محدود است، روش مناسبي است. اما با توجه به اين که شاگردان نمي توانند از راه تجارب مستقيم و از راه عمل و تمرين و تکرار، مهارت لازم را کسب کنند، يادگيري از کيفيت چندان مطلوبي برخوردار نخواهد بود. 

روش آزمايشي (آزمايشگاهي) 

اساس اين روش بر اصول يادگيري اکتشافي استوار است. در اين روش، موقعيت و شرايطي فراهم مي شود تا شاگردان خود از طريق آزمايش به پژوهش بپردازند و جواب مسأله را کشف کنند. اين روش، فعاليتي است که در جريان آن، شاگردان عملاً با به کاربردن وسايل و تجهيزات و مواد خاص درباره مفهومي خاص تجربه کسب مي کنند. براي موضوعات علوم تجربي روش بسيار مناسبي است ولي در روانشناسي و ساير علوم انساني نيز از آن استفاده مي شود. 
اين روش مي تواند کيفيت يادگيري را افزايش دهد. براي ارضاي حس کنجکاوي و تقويت نيروي اکتشاف و اختراع و پرورش تفکر انتقادي فراگيران بسيار مفيد است و اعتماد به نفس و رضايت خاطر را در دانش آموزان ايجاد مي کند. 
نقش معلم در اين روش، هدايت شاگردان و نظارت بر کار آنهاست .

با توجه به اين که انجام بعضي از آزمايشها خطرناک است بايد در ابتدا آن آزمايش توسط معلم با دقت صورت گيرد و سپس دانش آموزان در حضور معلم به آزمايش بپردازند با اين حال، رعايت موارد ذيل مي تواند مفيد باشد: 

1- وسايل و ابزار آزمايش قبل از تدريس فراهم و سازماندهي شود. 
2- قبل از آزمايش، براي اطمينان و گرفتن نتيجه مطلوب، آزمايش به صورت تمريني انجام شود. 
3- هنگام آزمايش، وسايل موردنياز روي جعبه آزمايش قرار داده شود. 
4- براي جلوگيري از انحراف توجه شاگردان، وسايل اضافي، در داخل جعبه آزمايش گذاشته شود. 
5- قبل از آزمايش به وسيله پرسش، توجه شاگردان به جريان آزمايش جلب شود. 
6- آزمايش به گونه اي انجام شود که همه شاگردان براحتي بتوانند آن را ببينند. 
7- در ضن آزمايش، از ساير روشها، مثلاً روش سخنراني نيز استفاده شود. 

محاسن و محدوديتهاي روش آزمايشي
الف) محاسن 

1- چون يادگيري از طريق تجارب مستقيم حاصل شده است، يادگيري با ثبات تر و موثرتر خواهد بود. 
2- شاگردان علاوه بر دست يافتن به هدفهاي آموزشي، روش آزمايش کردن را نيز ياد مي_ گيرند. 
3- در شاگردان انگيزه مطالعه و تحقيق را تقويت مي کند. 
4- حس کنجکاوي شاگردان را ارضا مي کند و به آنها اعتماد به نفس مي دهد. 
5- نيروي اکتشاف، اختراع، و تفکر علمي را در شاگردان تقويت مي کند. 
6- اين روش، فعاليتهاي آزمايشي را براي فراگيران جالب و شيرين مي کند، و در نتيجه آنان را کمتر خسته و بي حوصله مي کند. 

ب) محدوديتها 

1- احتياج به وسايل و امکانات فراوان دارد، لذا در مقايسه با ساير روشهاي
 تدريس از نظر اقتصادي گران تمام مي شود. 
2- به معلمان آگاه و مجرب که خود با روش آزمايشي آشنايي داشته باشند، نياز دارد. 
3- نسبت به ساير روشها ممکن است اطلاعات و معلومات کمتري در اختيار شاگردان قرار دهد، و دامنه لغات و مفاهيم آنان را تقويت نکند. 
4- در صورت عدم کنترل، ممکن است به صورت غلط اجرا شود، و اين روش غلط در رفتار شاگردان تثبيت گردد. 

در روش آزمايشگاهي معلم براي هرچه بهتر کردن اين روش بايد نکات زير را رعايت کند: 

- گروه بندي شاگردان بر اساس امکانات و تعداد شاگردان 
- تعيين وظايف اعضاي شاگردان هر گروه و مراحل فعاليت 
- انجام روش صحيح آزمايش براي شاگردان 
- تقسيم بندي وسايل موجود در آزمايشگاه برحسب نياز هر گروه 
- رعايت نکات ايمني 
- ارائه گزارش از شاگردان در مورد آزمايشهاي صورت گرفته